Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lang, tot hij de kroon van zijn vader mocht opzetten, welke hem natuurlijk over de ooren zakte.

Eens echter was Désiré uit rijden geweest en daar had hij gezien hoe jongens met elkander speelden. Nu wilde hij dadelijk uitstappen om mee te doen, maar dat ging niet. Toen hij weer thuis was in zijn prachtige speelkamer, waar de kasten boordevol stonden met kostbaar en zeldzaam speelgoed, begon hij te schreeuwen en te stampvoeten en zei, dat hij levende jongens wilde hebben om mee te spelen.

„Désirétje," zei de koning, „dat gaat niet."

„Ik wil," schreeuwde de jongen. „Anders eet ik niet."

En 's middags hield hij zijn mondje stevig toe. De koning probeerde een boos gezicht te zetten, maar stijf bleven de lippen van prins Désiré op elkaar. De koningin schreide, maar hij opende den mond niet. De opperkok kwam met een stuk geurige taart, maar het mannetje schudde zijn hoofd. Toen keken de koning en de koningin naar de blozende wangetjes van hun prinsje en in hun verbeelding zagen zij hem reeds met ingevallen kaken en diepe

Sluiten