Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

doelde, maar men was er nu eenmaal aan gewend, dat zij anders sprak dan gewone menschen.

Doch na een paar dagen kwamen de ouders van den eenen knaap, die Bruno heette, vragen of zij tot den koning mochten toegelaten worden.

„Majesteit," zeiden zij, „er is met onzen jongen geen huis meer te houden. Hij heeft niet willen eten en zijn bord op den grond kapot gegooid."

En een oogenblik later kwamen de ouders van het tweede vriendje en zij vertelden, dat hun kind met zijn pijl en boog een spiegel had stukgeschoten.

En weer een poosje daarna kwamen bleek en ontdaan de ouders van den derden jongen zeggen, dat hij het vleesch op den grond gegooid had.

En toen kwamen de ouders van den vierden knaap en zij riepen den raad van den koning in, want hun Carlo had een flesch met inkt gegooid over een schoone kraag, die hij niet aan had willen doen.

Toen werd de koning bedroefd en beschaamd, want Désiré had in het paleis een bord kapot gegooid, een spiegel stuk geschoten, het vleesch op den grond gesmeten en inkt over zijn kleeren geworpen.

Sluiten