Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dame het servet los, en de lakei trad binnen, die nu als onhoorbaar alles wegruimde.

„En het verhaal, Fantasio," vroeg Peter.

„Ik heb je gewaarschuwd, mijn kleine man, dat het niet lang zou zijn en er niets belangrijks in zou gebeuren. Het is al zoo goed als uit. De avond begon te vallen. We moesten naar huis. En er gebeurde niets."

„Dat is jammer," zei het prinsje. „Ik heb een gevoel, alsof ik veel te denken heb."

„Dat is altijd goed, mijn kleine man. Maar ik moet weg. Vertel mij maar morgen wat je gedacht hebt."

Toen omklemden de beide handen van het prinsje die van den dichter.

En nu was het verteluur weer afgeloopen.

Sluiten