Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

is gevaarlijk ziek. Nu blijven de freuletjes alleen met het dienstpersoneel."

„En de ouders?" vroeg Fantasio.

„Die doen een verre reis," vertelde de gravin. „Ze zijn ergens in Egypte, of Jerusalem, ik weet het niet heel goed."

„Vraagt u de meisjes dan zoolang hier," zei de dichter.

Peter's gezicht betrok.

„Ze zijn zoo stijf," pruttelde hij. „Het zal zoo ongezellig zijn. En ik vind het zoo heerlijk met u alleen te wandelen, Fantasio. Moeten ze dan altijd mee?"

„Ons wandeluurtje blijft," beloofde Fantasio.

„Laten ze dan maar komen," zuchtte het prinsje.

Zoo gebeurde het, dat de twee freuletjes logeeren kwamen op het kasteel. De gravin ging ze halen en de twee meisjes met de blanke, spitse gezichtjes, de blauwe oogen, de keurig gevlochten vlechtjes en de witte jurkjes zonder smetje of kreukeltje reden weldra het park binnen, bestegen de treden van het bordes en bogen voor Peter.

„Dat is Constance van Meeteren de la Lesia tot

Sluiten