Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Vreeselijk," zei Constance met een spits mondje.

„Die saus was ook zoo heel erg lekker, hè, Kees," zei Fantasio. „We zullen vragen of er nog wat voor je is," en de dichter gaf een knipoogje aan den lakei, die Kees nog eens goed bediende. Er viel nog wel een enkele warme traan in den lepel, waarmee de jongen nu at, maar lekker was het toch!

En al meer en meer raakten de tongen los. Annemietje moest op een stoel gaan staan om een versje op te zeggen, dat zij op school zoo heel goed geleerd had; en de kinderen uit de kolonie zongen ook iets, en Tommy zei maar zoo in eens een versje op, dat hij zoo maar in eens gemaakt had, zoodat allen heel verbaasd naar hem keken.

Maar buiten begon het donker te worden. Langzamerhand waren er dikke wolken komen opzetten, zoodat de gravin en Fantasio al eens bezorgd naar den hemel gekeken hadden, want het plan was om den dag buiten te eindigen en nu was er een onweer in aantocht.

Daar begon het al te rommelen, juist toen de maaltijd afgeloopen was.

Sluiten