Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Coetzee en Dubois grinnikten van genoegen en begonnen de kleederen der soldaten in liet vuur te werpen.

/oo ging het door tot zij in hun ondergoed stonden, zonder schoenen, zonder hoofdbedeksel.

Alles werd in het vuur geworpen.

— Nu de geweren er op! gebood Prinstoo. Zijn zij soms geladen ?

— Neen, zeide de officier.

De geweren werden in het nu helder brandende vuur geworpen, de sabel van den officier volgde en de ransels der soldaten eveneens.

— Met de patronen kunnen zij nu niets doen, zei 1'rinsloo, laat die maar liggen.

ZÜ werden op een hoop in het gras geworpen en de tasschen in het vuur geslingerd.

Het spijt mij, mijnheer, zei Witsen tot den officier, dat wij u zoo onbeleefd moeten behandelen, maar onze veiligheid vereischt het.

liet was een dwaas tooneel, al die Engelschen in hun ondergoed bij liet vuur te zien, de officier met een vergramd gezicht, de soldaten hier endaar glimlachend, als zij elkaar aankeken.

— Is alles nu klaar? vroeg Prinsloo.

— Alles.

Ilij dacht even na en gaf toen fluisterend een bevel, dat de anderen deed lachen.

Zij traden echter op de soldaten toe en terwijl 1'rinsloo nog altijd zijn geweer gereed hield, om den eersten den besten, die zich wilde verzetten,

Sluiten