Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Uch, baker, nouat je ook ai niet moei vau me?" riep Nanni uit. „0, ik wou dat ik maar

dood was!"

„Hoor eens, kind, zoo moog je volstrekt niet praten en denken, dat staat heel leelijk," zeide de oude vrouw nu zeer ernstig. „Vertel mij nu eens bedaard wat er eigenlijk gebeurd is!"

Zij was opgestaan en had het meisje met zachten dwang naar zich toegehaald, terwijl zij haar aanmoedigde om haar hart uit te storten, 't Scheen echter dat de woorden zoo spoedig niet wilde komen. Nanni zeide ten minste nog niets, maar bleef aan de linten van haar hoed plukkende stilzwijgend naar den grond staren.

„Komaan, Nanni, of wil je 't niet zeggen?" vroeg de oude vrouw.

$og zweeg het meisje en staarde besluiteloos voor zich uit; eensklaps echter keek zij de oude vrouw aan en riep uit:

„Ik mag morgen niet mee naar Amsterdam omdat ik een brutale, koppige meid ben!"

„Dat ziet er mooi uit!" zeide de oude vrouw ontsteld. „Arm kind, niet mee, en je hebt er nog al zoo op gehoopt!"

„Je hoeft me niet te beklagen, baker," riep

Sluiten