Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ik, dat zij aan u moest vragen of zij dan een poosje bij mij mocht komen, en daar zij niet kwam meende ik, dat de dames boos op haar waren en haar thuis hielden. Nu kwam ik eigenlijk een goed woordje voor haar doen, want och, ze had er zoo'n spijt van, dat ze ondeugend was geweest."

„Ik begrijp er niets van!" zeide tante Net, na een oogenblik gezwegen te hebben, „maar ik denk dat ze toch nog mee is mogen gaan; want waar zou ze anders zitten?"

„Nu, dat doet me recht veel pleizier voor haar," zeide vrouw Berens opstaande, „'t Ging me zoo aan mijn hart dat ze niet mee was, dat ik mijn middagdutje niet heb kunnen doen."

Vrouw Berens ging nu weg en liep op haar gemak naar het huisje, innig blijde dat haar lieveling zoo'n aangenamen dag had.

Zooals wij weten, was Nanni naar het bosch gegaan en niet van zins bij vrouw Berens te komen, zooals zij deze beloofd had. Een poosje ging het haar heel naar den zin. Zij werd vroolijk, begon zachtjes een liedje te neuriën en was gelukkig; want er was niemand die haar plaagde of onaardig tegen haar was. Zij behoefde zich

Sluiten