Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Nanni kreeg een kleur tot over haar ooren en had wel onder den grond willen kruipen.

„Neen," zeide zij, „ik ben erg brutaal en ondeugend en en "

„Komaan, nog meer?" riep de man uit. „Mij dunkt het zondenregister is groot genoeg. Oprecht ben je ten minste wel!"

„Ach ook niet," zuchtte Nanni beschaamd; „ik heb vandaag heel leelijk gedaan."

„Zoo zoo, en wat heb je zoo al voor kattenkwaad uitgevoerd?" vroeg hij.

Nanni, die anders niet licht spraakzaam was tegen iemand dien zij niet kende, vertelde met horten en stooten welk verdriet zij had en hoe zij haar tantes in den waan had gelaten dat zij mede naar Amsterdam was gegaan.

„Dat is wezenlijk allesbehalve mooi van je," zeide de man, terwijl hij bedenkelijk het hoofd schudde. „En waar wilde je naar toe gaan, toen mijn hond je vond?"

„Naar baker, ik meen naar vrouw Rerens," verbeterde Nanni zich zelf, daar zij wel begreep dat de man niet zou weten wie baker was.

„Kijk eens aan, dat treft aardig!" riep hij uit. „Vrouw Berens is mijn moeder. Je hebt haar

Sluiten