Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Jeanne nu, „houdt jij je lekkers; al gaf je me nu de geheele trommel, dan zou ik niets van je willen hebben."

„Dat zou je wel willen," antwoordde Nora plagend, „maar ik doe het niet. Laat mij maar met rust."

„Komt, meisjes, gaat mede," zeide Jet nu. „Laat haar maar loopen, we zullen haar wel vinden!"

Hoewel Mies, Jo, Kee en Jeanne het wel jammer vonden om den buit in den steek te laten, volgden zij den raad van Jet toch op, na nog een begeerigen blik op de weggesloten lekkernijen geworpen te hebben, terwijl Nora met het air van een overwinnaar en de hand op haar schat haar glimlachend na stond te kijken.

Zoodra zij weg waren, haalde zij verruimd adem en opende de trommel weer, om eens op haar gemak te onderzoeken, wat er al zoo in was. Zij had gevreesd, dat het een veel harder strijd zou wezen om haar goed recht te handhaven, en gevoelde zich nu bovenmate verlicht dat het zoo gemakkelijk was gegaan.

Deze laatste gebeurtenis had plaats gehad, toen Nora ongeveer veertien dagen op de kostschool was geweest, en gedurende den tijd, die er op

Sluiten