Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Laten wij er nu maar niet meer over spreken, anders verklappen wij ons zelf nog!"

Zoo gezegd zoo gedaan! Wel konden zij onderwijl zij haar avondboterham aten niet nalaten elkander steelsgewijze aan te kijken, te knipoogen en te lachen, maar zij praatten er niet over. Haar vroolijkheid vermeerderde niet weinig, toen Nora voor haar boterham bedankte en zeide dat zij geen honger had.

Geen honger, Nora; je bent toch niet ziek?" vroeg de juffrouw bezorgd.

„Aha, Luilekkerland! Luilekkerland! Luilekkerland!" neuriede Jeanne ondeugend.

De juffrouw, die wel wist wat het meisje hiermede bedoelde, glimlachte dan ook gerustgesteld, toen Nora haar stotterend .antwoordde, dat zij niet ziek was, maar alleen geen eetlust had.

Kort daarop gingen allen naar bed; gelukkig sliep Nora niet op de groote slaapzaal, maar in een kabinetje dat er in uitliep en waar ook een secondante sliep, anders had het er gek met het plan der meisjes uitgezien. Ze sliepen al heel gauw, de meisjes, vooral Mies, die een heel, heel klein beetje begon te snurken, waarop zij door al de anderen zonder complimenten wakker werd geroepen

Sluiten