Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Hoor eens, staat de juffrouw hiernaast niet op?" vroeg Jo eensklaps.

„Ja zeker!" riep Jet uit. „O, wat zullen we beginnen, als zij hier komt om ons te roepen!"

„Ze ziet dadelijk, dat er twee bedden leeg zijn," zeide Jo.

„Wacht eens, laten wij een kussen aankleeden en dat zoo'n beetje onder het dek duwen," zeide Kee. „We moeten het een nachtjapon aan doen, dan is 't net alsof er iemand in bed ligt."

„Gauw dan maar, riep Jet, en sprong uit bed, om een der kussens aan te kleeden. Kee en Jo namen het andere voor haar rekening, en weldra lagen de poppen onder de dekens.

„Hoe jammer, dat ik geen vlecht heb om die op Mies haar kussen te leggen," zeide Kee.

„Knip je eigen vlecht af, en leg die er op," zeide Jet.

„Ik zou je bedanken," zeide Kee, „maar ik ben wel bang, dat juf het zal merken: de poppen hebben eigenlijk geen hoofden."

„Weet je wat," riep Jo uit, „laten wij zoowat op den rand van haar bedden gaan zitten, net alsof we met haar praten, dan merkt juf 't misschien niet. Ga iij dan in bed, Jo, en doe alsof je slaapt."

Sluiten