Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Maar wat zijn jullie lang weggebleven!" riep Jet uit.

„Dat komt, omdat die drogist maar niet wakker wilde worden!" antwoordde Jeanne.

„En dan zijn wij eerst om halfzeven weggegaan," zeide Mies; „'t sloeg juist, toen wij door de schutting waren gekropen.

„En hebt je wat?" vroeg Kee nieuwsgierig.

„Wel zeker, een zakje vol," antwoordde Jeanne triomfeerend. „Wij moeten vóór het speeluur zien, dat we naar boven komen en dan een van allen Nora aan den praat houden."

„Dat zal ik wel doen," riep Jo uit: „ik zal haar vragen, of ze mij wat aan mijn sommen wil helpen; dat doet ze graag, want ze is er zoo grootsch op dat ze zoo goed kan rekenen."

„Dat zou jij ook wel wezen, als je 't zoo goed kondt," ki-eeg zij van Kee ten antwoord, „maar houdt jij haar dan maar aan den praat."

„Wou hij het geven?" vroeg Jo nu.

„Wie?" hernam Mies.

„Wel, die drogist!" riep Jo uit.

„0, zijn bediende heeft ons geholpen," zeide Jeanne. „Hij zelf kwam maar even om het hoekje kijken, en hij had een blauwe slaapmuts op!"

Sluiten