Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

brieven naar haar ouders te schrijven, zeide

Nora's mama.

„Maar wat zullen ze dan een knorren thuis krijgen!" riep Nora ontsteld uit. „0 ma, ik zal aan mevrouw vragen of zij nog mogen blijven. Zou mevrouw het goed vinden?"

„Dat moet je afwachten kindlief," zeide haar mama, „maar ik beloof je, dat ik ook een goed woordje voor die ondeugenden zal doen. Kijk eens aan, daar is mevrouw net; vraag nu maar wat je wilt."

Mevrouw Beerman begreep niet wat Nora bedoelde, toen deze vroeg, of zij de brieven toch niet weg wilde sturen, want dat zij het zoo kwaad niet bedoeld hadden.

„Wat meen je, Nora?" vroeg zij.

„Och, mevrouw, u zult de meisjes toch niet wegsturen," smeekte zij, „we zullen juist nu goede vrienden worden, en ma zegt dat het eigenlijk mijn eigen schuld is, dat..."

„Ho, ho, Nora, zulke ondeugendheid kan zoo maar niet door de vingers worden gezien," zeide mevrouw Beerman ernstig, „bovendien heb ik aan de meid de brieven al gegeven om op de post te brengen, en ... ."

Sluiten