Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Ik heb toch mijn schoolwerk af en ken mijn les bijna, ma. Wat... heb ik . . . dan gedaan?" vroeg Lina onrustig.

„Waarom heb je dat arme meisje in het geheel niet eens toegesproken?" zeide haar mama.

„Och, ma, dat arme kind!" riep Lina uit. „Waarom moet ik mij met zoo'n kind bemoeien?" En waarlijk daar trok ons nufje haar klein neusje op, zoo hoog als zij kon.

„Denk je, dat je zooveel beter bent dan dat arme kind?" vroeg mevrouw Doornhof.

„Ik ben toch heel anders," zeide Lina koppig. „Ik ben netjes aangekleed en . .." Zij durfde niet voortgaan.

„Maar, Lina: weet je wel hoe het komt, dat jij altijd mooie jurken aan kunt hebben?" vroeg mevrouw Doornhof ernstig. „Als wij eens arm werden, en dat kan heel best gebeuren, zou je ook eenvoudig gekleed moeten gaan. En hoe zou je het dan vinden, als je vriendinnetjes even zoo tegen je deden als jij tegen Lena? Ga nu naar bed, Lina; 't spijt me datje zoo onhartelijk bent."

Een uur later kwam de moeder van Lena heel verschrikt bij mevrouw Doornhof aan. Toen zij hoorde, dat Lena gerust sliep, had zij zich tevre-

KLIKOP. 10

Sluiten