Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Lena knikte toestemmend en stak mevrouw Doornhof aarzelend haar hand toe. Deze nam het handje en drukte het meisje een kus op het voorhoofd.

„Daar je moeder je nu geen morgenkus kan geven, zal ik het maar zoolang doen," zeide zij vriendelijk. „Vertel mij nu eens, of je veel pijn hebt?"

Lena zeide wat zij gevoelde, en daarna verliet mevrouw Doornhof de kamer en zeide dat zij haar ontbijt zou sturen.

't Duurde dan ook niet lang, of Betje kwam met Elsa de kamer binnen. De meid droeg een boterham en een eitje, en de keine Elsa liep er met een ernstig gezichtje bij en wijdde al haar attentie aan een groot glas melk, dat zij in de hand droeg. Triomfeerend bereikte zij er eindelijk het bed mee.

„Zie je nu wel, Betje, dat ik het best zonder morsen kan dragen!" riep zij juichend uit. „Kom. Lena, drink er gauw eens van."

Maar o jammer! Juist op het oogenblik dat zij Lena het glas overreikte, kantelde het, en meer dan de helft stortte over het bed en de arme Lena. Elsa uitte een kreet van teleurstelling en dronk in haar ontsteltenis haastig de over-

Sluiten