Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Stilletjes weggegaan ?" herhaalde Lena. „Och kom, je houdt me voor den gek, Elsa!"

„Neen 't is waar," hield Elsa vol. „Hier zijn de vijgen; je moet er maar een paar opeten, want Cesar krijgt ze toch niet meer!"

„Maar waarom is Paul niet gebleven ? Hij zou immers nog bij mij zijn gekomen ook !" hernam Lena.

„Eet dan eens een vijg!" drong Elsa.

„Komt Paul vandaag?" vroeg Lena.

Elsa klom zonder complimenten op het ledikant en duwde Lena een groote vijg in den mond. Tegen wil en dank moest Lena nu eten, en Elsa keek met het grootste genoegen glimlachend toe.

Toen Elsa weer weg was, lag Lena in gedachten verdiept, waarom Paul zoo raar zou hebben gedaan!

De dag ging verder voorbij, zonder dat er iets bijzonders gebeurde. Lena's moeder kwam weer aan, maar ook zij wist niet waar Paul kon wezen: hij was gisteravond niet thuis gekomen, maar zij maakte zich niet erg ongerust.

„Och," zeide zij, „jongens zijn precies als het kwade geld: zij komen altijd weer tevoorschijn!"

Sluiten