Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zooveel leven gemaakt, als ik maar kon, maar later gewende ik er aan. Hoeveel dagen ben ik er wel geweest?"

„Twee dagen en een nacht!"

„Zoo kort? 0! ik dacht, dat ik er wel een week was geweest," hernam Paul peinzend.

„Wil je nu eens naar je vriendinnetje Lena?" vroeg mevrouw, die hem graag pleizier wilde doen. „Zij heeft evenals Elsa zoo naar je verlangd."

Of Paul dat graag wou! Gij kunt begrijpen, hoe blij Lena en Elsa waren, en zij moest alles haarfijn weten. Aan Lena vertelde hij alles, toen Elsa even uit de kamer was. Hij vertelde hoe Tom en Lina hem behandeld hadden, en Lena maakte zich zoo boos op hem, dat de tranen haar in de oogen sprongen.

„Je moet het maar niet vertellen, Lena," ried hij ; „die mevrouw is zoo lief en vriendelijk voor ons, en 't zou haar zoo'n verdriet doen!"

Den volgenden dag kwam Tom, met zijn mama, en vertelde evenals Lina openhartig, hoe slecht zij Paul behandeld hadden. Mevrouw Doornhof was bitter bedroefd over het gedrag van Lina en haar zuster over dat van Tom.

„Zeker heeft hij u alles ook al verteld, tante?" zeide deze jongeheer.

Sluiten