Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

»Wacht!" roept Martien, een leuke meid, »Ik neem haar voor de aardigheid

Eens even in het ootje!"

Recht loopt ze op Maria aan,

En vraagt: »Waar komt je jurk vandaan, Is die nog van je grootje?"

Het kind kijkt op, en ziet haar aan, Met oogen, die vol tranen staan,

Dat kan Martien niet dragen.

Zij is beschaamd door dat verdriet, »Kom," zegt ze goedig, »huil maar niet, Ik zal je nooit weer plagen!"

Sluiten