Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en Bessy waren, het hem vergund hadden! Maar zij zagen hem ternauwernood en als zij hem al zagen, dan was dit zoo vluchtig, dat het hun niet in de gedachten kwam, zich verder om de arme kleinen te bekommeren, die buiten het parkhek stonden.

James vond dit zooals het behoorde en gevoelde er zich volstrekt niet door beleedigd; hij was veel te bescheiden, om eenige hoop te koesteren, dat de kinderen van zulke rijke en voorname ouders, van hem, den armen zandjongen, eenige notitie zouden nemen. Dus vergenoegde hij zich met het aanschouwen dier heerlijkheid, en het onvervuld blijven zijner wenschen verhinderde hem volstrekt niet, om vol moed en opgeruimdheid tot zijn arbeid terug te keeren.

Met slecht weder gingen James en Bessy niet naar het park, maar zochten een toevluchtsoord voor den regen in de gewelven en gangen der zandgroeve. In vroegere jaren waren die veel meer gebruikt geworden dan thans, en in den loop der eeuwen hadden de werkzame menschenhanden er een merkwaardigen, onderaardschen doolhof van gemaakt. Diepe schachten en lange, donkere gangen kruisten elkander onder de aarde en men moest zeer voorzichtig of zeer goed bekend in de groeven zijn, als men er zonder gevaar in wilde rondloopen. James kende bijna elk plekje van vroeger, toen zijn vader hem menigmaal mee naar de groeven had genomen, maar hij paste er altijd wel op niet al te dicht bij een plek te komen, waar veel schachten en gaten waren. Hoewel geen honderd voet, waren zij toch

Sluiten