Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vandaan en wilde u juist vragen om hulp te zenden. Een ladder en een flink touw zijn voldoende."

„Wat zeg je, in de groeve?" riep de heer Lambert verheugd uit. „En zij leven? Zeg mij de waarheid, jongen!"

..Zij zijn springlevend" zeide .lames. „Zij hebben wel wat angst uitgestaan, maar dat is alles."

„Breng mij bij hen," zeide de heer Lambert. „Je zult een ruime belooning krijgen. Goede Hemel, wie zou aan die zandgroeve denken! Hoe zijn zij daar gekomen ? Die onvoorzichtige kinderen! Komaan, mijn jongen, wij moeten hen helpen zoo gauw wij kunnen!"

Ladders, touwen en lantaarns werden nu snel bij elkaar gezocht. James wees hun den weg naar de groeve, en een paar minuten daarna waren de verongelukte kinderen bevrijd. Lambert was buiten zich zelf van verrukking, toen hij ze gezond en ongekwetst voor zich zag, maar hij kon toch niet nalaten hen te beknorren.

„Lieve, ondeugende kinderen!" zeide hij. „Wat veroorzaakt je ons een angst! Sedert gisteravond hebben wij alle hoekjes en gaatjes doorzocht, en ik was al bang, dat je in de Theems verdronken waart, toen die jongen als een ware hemelbode bij mij kwam. Nooit heb ik zoo gezocht! Hoe ben je in vredesnaam daar gekomen?"

„Wel, wij waren wat nieuwsgierig," antwoordde Edgar. „Ik ben met Lucy over het parkhek geklommen en toen zijn wij in de groeve gaan dwalen. Op eens

Sluiten