Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

James had geen reden, om iets te verzwijgen, en vertelde dus al zijn lijden en vreugde en eindigde met de opmerking, dat het zijn grootste begeerte was, om een ezel te bezitten, vooreerst omdat hij dan meer geld voor zijn moeder kon verdienen, en ten tweede dat zijn zusje dan niet meer zulk zwaar werk behoefde te doen.

„Nu, daar is aankomen aan," zeide Lambert. ,,Je zult een ezel hebben, James, en een mooie ezel zal het zijn! En wat Bessy aangaat, die...."

„Blijft bij ons!" viel Lucy, die druk met Bessy gebabbeld had, hem in de rede. „Ja, Lambert! Bessy blijft, ik heb al zoo lang naar een vriendinnetje verlangd en nu laat ik haar niet weggaan. Geen maren, beste Lambert!"

„Wel, ik denk er niet aan om u tegen te spreken, jongejuffrouw Lucy!" antwoordde Lambert glimlachend. „Integendeel — ik wilde u juist hetzelfde voorstellen, toen ge mij in de rede vielt, en als de moeder van Bessy er niets tegen heeft, dan kan ze aanstonds hier blijven. Wij hebben kleeren genoeg, want Bessy is even groot als gij en meer hebben wij vooreerst niet noodig."

„Ja maar, moeder!" zeide Bessy. „Zou zij het goedvinden?"

„Dat neem ik op mijn verantwoording, ten minste als je blijven wilt," antwoordde James. „Nu ik een ezel krijg, heb ik uw hulp niet meer noodig,, Bessy, en voor moeder kan ik best alleen zorgen. Eén voorwaarde stel ik echter, namelijk dat je eiken dag eens

Sluiten