Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verhinderen. Reeds hoopten zij, dat hij spoedig af zou reizen en hen dus van zijn onaangename tegenwoordigheid bevrijden, toen op een middag alleen Bessy met een zeer ontsteld gelaat naar het hek kwam, waar James haar al wachtte.

„Wat is er, Bessy?" riep hij zijn zuster toe. „Je ziet er bleek en ontsteld uit, je hebt heusch roode oogen! Heeft de graaf je iets gedaan?"

„Neen, niet juist mij, maar ons allen!" antwoordde Bessy. „Hij heeft ons van morgen gezegd, dat Edgar en Lucy zich gereed moeten maken, om naar Frankrijk te gaan!"

„Naar Frankrijk! En wat moeten zij daar uitvoeren?" vroeg James ontsteld.

„Naar een kostschool gaan," antwoordde Bessy. „Wel heeft Edgar ronduit geweigerd om te gaan, — maar er helpt niets aan, de graaf kan hen dwingen,, en Lambert, aan wien wij om raad vroegen, heeft ons gezegd, dat de graaf het recht heeft, om Edgar te dwingen, daar hij nu eenmaal hun voogd is, en Edgar en Lucy hem moeten gehoorzamen."

„Dat is treurig," zeide James bedroefd. „Als zij eenmaal weg zijn, zullen wij hen niet gauw terugzien! En jij, Bessy? Kom jij dan weer thuis?"

„Dat weet ik nog niet, James, Lucy wil erg graag, dat ik mee naar Frankrijk ga, en Lambert gelooft, dat de graaf daaraan niet veel zal kunnen doen. Zij heeft mij erg gevraagd of ik meeging, maar dat heb ik haar nog niet beloofd, omdat ik er eerst eens met jou over

Sluiten