Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ueii weerKionRen dot op de sombere binnenplaats. Een tweede deur werd geopend, die niet minder stevig was dan de eerste, en nu bevonden zij zich op een kleine plaats, die overal door hooge muren omringd was. Rondom aan den kant der buitenmuren lagen stallen, die daar als kazematten ingebouwd waren. Een nauwe, steile, kronkelende trap voerde binnen in het kasteel naar den hoogen toren, die boven de omringende gebouwen uitstak. Een smalle, lage deur, waar men niel anders dan gebukt door kon gaan, voerde binnen m het gebouw; een ongeveer zestig voet in doorsnede, ronde ruimte, aan welker einde zich de kolossale toren verhief. Daarheen werden de gevangenen gevoerd. Nadat zij een wenteltrap opgegaan waren, werden zij in twee naast elkander liggende en door een deur gescheiden, kleine kabinetten geleid, die tot hun ontvangst in gereedheid waren gebracht. Het eene met twee bedden, dat het uitzicht op de binnenplaats had, was voor Lucy en Bessy; het andere, welks raam op de zee uitzag, voor Edgar bestemd. De laatste snelde naar het \enster, in de onbestemde hoop, dat hij het eens zou kunnen gebruiken als middel om te ontvluchten. Maar een enkele blik, welken hij in de diepte wierp, die onder hem grijnsde, was voldoende; daarna trad hij bleek en ontsteld terug.

„Dat was een ijdele hoop," zeide de man, die zijn gevangenen uit het schip naar het kasteel en hun kamers gebracht had, en Edgars gedachten scheen te hebben geraden. ,,Men moet een meeuw of een zwaluw

Sluiten