Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Het is genoeg," zeide hij tot hen. „Uw wandeling is geëindigd, ge moet naar uw kamers teruggaan!"

„Zeg maar gevangenis, mijnheer, dan hebt gij de juiste benaming gekozen," antwoordde Edgar, terwijl hij Lucy bij de hand nam en Bessy wenkte. „Ik zou hier graag nog wat blijven — want hoe klein de plaats ook is, er is ten minste meer frissche lucht dan in

onzen kerker!"

„Ik kan niet toelaten, dat ge hier langer blijft," antwoordde John Willet. „Evenwel zal ik u toestaan hier dagelijks te wandelen, als het u genoegen doet. Meer

mag ik niet doen!"

Hij sloot de gevangenen weer op en verwijderde zich. Nauwelijks was hij vertrokken of Bessy's gelaat helderde op en verheugd zeide zij: „Nu weet ik ten minste waar wij zijn, en dat is al iets gewonnen, al heb ik niet veel troostrijks vernomen. Onze gevangenis is hel kasteel Ballygreen en ligt, zooals wij vermoedden, aan de Iersche kust. Graaf Ludlow houdt ons gevangen, 0111 in het bezit van uw vermogen te komen, en hel is zijn voornemen ons levenslang hier op te sluiten!

,,Dus heb je verstaan wat die mannen spraken, Bessy?" vroeg Edgar levendig. „Dat dacht ik wel, toen je zoo dicht bij hen gingt zitten. Maar vertel nu eens uitvoerig wat je vernomen hebt!"

Bessy herhaalde het woord voor woord, en Lucy en Edgar luisterden oplettend toe.

,,'tls zooals ik vermoedde," zeide de eerste, toen Bessy haar mededeeling geëindigd had. „Wij danken onze

5

DB ZANDOROEVK.

Sluiten