Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hebben gehad om ons te schrijven. Zij zijn jong en onbe dachtzaam. In Parijs zijn honderderlei mooie, vreemde zaken te zien en dan denken ze niet zoo aanstonds aan de achtergeblevenen, maar leven bij den dag. Geduld maar. beste James. Als de jongelui eerst goed uitgerust zijn en eens flink hun oogen den kost hebben gegeven, dan komt de tijd tot schrijven. Wees maar onbezorgd je moet niet dadelijk het ergste vreezen, omdat een brief langer wegblijft dan je gemeend hadt."

Wel is waar werd James door deze troostwoorden niet geheel en al gerustgesteld, maar de onbezorgdheid van den heer Lambert beurde hem toch op en hij keerde ietwat geruster naar zijn moeder terug. Evenwel vatte hij het voornemen op, om eiken dag eens bij Lambert in te wippen en te vragen, of hij al tijding had ontvangen. Hij wilde den volgenden morgen juist met Rob en Tommy naar de zandgroeve gaan, toen er onverwachts een bode van den heer Lambert kwam, die hem verzocht oogenblikkelijk bij dezen te komen, daar hij hem belangrijke tijdingen had mee te deelen.

,,Ha, moeder, eindelijk!" riep hij uit. ,,Nu zullen wij hooren, hoe onze Bessy het maakt!"

Tommy werd weer uitgespannen en in den stal gebracht, daar hij veel te langzaam liep voor het ongeduld van James — en nu ging deze met Bob op weg en Irad, met een gelaat, dat van blijdschap straalde, bij den heer Lambert binnen.

„Goeden morgen, mijnheer!" riep hij hem vroolijk toe — ,,dus eindelijk een brief!"

Sluiten