Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zou kunnen gelukken. Maar aanstonds bemerkte hij, dat men zelfs met de ebbe niet van den zeekant het kasteel kon bereiken, daar de zee drie vierde van het voorgebergte bespoelde.

„Goed," mompelde hij, „dan moet ik een boot zien te krijgen, wat in een visschersdorp zoo moeilijk niet zal zijn. Maar daarmee zal ik, om geen argwaan op te wekken, nog wat wachten!"

Zonder dien dag nog iets naders te ondernemen, ging hij naar vrouw Mac-Bally terug en besteedde de volgende dagen, om kennis met de buren te maken. Daar hij uitstekend Iersch sprak en bovendien voorgaf een neef van zijn gastvrouw te zijn, viel het hem niet moeilijk het vertrouwen dezer eenvoudige lieden te winnen, die hoofdzakelijk van de vischvangst leefden. Gaarne geloofden zij hem, toen hij vertelde,, dat hij van een schip weggeloopen was en nu in het dorp zich schuil wilde houden, totdat men geen nasporingen meer naar hem deed. Hij gaf voor, dat men hem wederrechtelijk gedwongen had, om dienst te nemen, inaar hij nu niet aanstonds naar huis terugkeeren wilde, daar men hem natuurlijk daar het eerst zoeken zou. Deze vertelling was zoo eenvoudig, dat niemand hem wantrouwde. Het gebeurde zoo menigmaal, dat jongelieden geprest werden en zij dan bij de eerste gelegenheid de beste de vlucht namen!

Hij poogde nu op allerlei manieren het kasteel binnen te dringen, maar weken verliepen er, vóór hij daartoe kon geraken. Een enkele maal gelukte het hem, door

Sluiten