Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de eerste poort tot op het voorplein van het kasteel door te dringen, daar hij een emmer vol visch naar het kasteel bracht, om die daar te verkoopen. Maar verder dan de eerste binnenplaats liet men hem niet.

Deze mislukte proeven zouden iemand, die minder volhardend was, misschien den moed doen verliezen, vooral daar er hoegenaamd geen vooruitzicht bestond, dal er zich mettertijd een lichtpunt zou opdoen. Maar James gaf het niet op; hij sprak zich zelf geduld in en rekende op het een of ander gelukkig toeval. Hij schreef aan Lambert, dat deze geduld hebben en niet bezorgd moest zijn, als hij langer uitbleef dan zij eerst gemeend hadden. Hij bespionneerde het kasteel Ballygreen. Hij wist nog wel niet zeker of de verdwenenen daar waren, want hij had nog geen spoor gevonden, — maar hij kon er haast niet aan twijfelen, dat zij er waren, want waarom zou het kasteel anders zoo streng bewaakt worden ? Hij kwam niet terug vóór hij nauwkeurig wist, hoe het er boven uitzag, en overigens was hij gezond en wel en behoefde niemand zorg voor hem te koesteren.

Du? wachtte James of niet het een of ander gelukje hem te stade kwam. Overigens verzuimde hij niet, alles te doen wat hij kon, om zulk een gelegenheid op te zoeken. Van 's morgens vroeg tot 's avonds laat lag hij op de loer, en voer soms op de zee, om van daar waarnemingen te doen, ten minste als het goed weer was en een der visschers hem zijn boot toevertrouwde. Maar de klippen waren zoo hoog en de torenvensters, die op

Sluiten