Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

T

„Zij zijn gezond, mijnheer," antwoordde Willet. ,,'t Lijkt wel alsof zij zich in hun noodlot schikken, hoewel zij weten, dat zij hier levenslang zullen blijven"

„Neen, neen, zij blijven hier niet," antwoordde de graaf. „Zij zijn hier niet veilig genoeg, niet ver genoeg van Engeland verwijderd. Morgen gaan zij heen — het schip, dat hen naar Nieuw-Holland zal brengen, ligt gereed. Daar zijn zij beter bewaard dan hier, en ik heb er voor gezorgd, dat zij noch terugkomen, nóch iemand eenig bericht zenden. Hier — de duivel kon mij eens een streep door de rekening halen en alles aan den dag brengen, 't Is beter, als zij uit de voeten zijn!"

„Zij zijn hier al veilig genoeg, graaf," antwoordde Willet. „Zonder mijn toestemming gaat hier niemand in of uit."

„Je hebt gelijk, maar voorzichtigheid schaadt niet," zeide de graaf. „Ik wil van de zorg bevrijd zijn. Breng mij bij hen, Willet, — ik zal hun zeggen, dat zij morgen het kasteel vroeg verlaten."

„Komt hier met de lantaarns!" riep Willet. „Dezen kant, graaf. Wij hebben ze in den toren gebracht!"

De graaf en Willet gingen, van eenige bedienden met lantaarns vergezeld, naar den toren. Snel ging James van het raam.

„Zij komen!" zeide hij. „Gauw het raam toe, opdat zij de touwladder niet zien. Ik kruip onder een der bedden. Gaat gauw liggen!"

Sluiten