Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kanten, uit alle hoeken straalde haar een ongekende weelde tegen; nog was zij bezig een étagère beladen met antiquiteiten, vazen en statuetten te bewonderen, toen de lakei melden kwam, dat het diner in de eetzaal gereedstond.

„Beste Reimar, als gast heb jij het voorrecht freule Von Wetter je arm te mogen presenteeren," zei Günther en trad terug. Josephine zette wel een verwonderd gezicht, doch legde zwijgend haar arm in dien van den jongen Hattenheim. De minister was de vriendelijkheid in persoon, geestig en gedistingueerd in elk woord, in elke beweging, wist hij als ervaren diplomaat en staatsman de onderwerpen van het gesprek zoo te kiezen, dat ook het laatste overblijfsel van oom Bernd's gedwongenheid geheel verdween en tante Renate zich lustiger dan ooit verdiepte in de oude herinneringen.

Zijn Excellentie haalde zelf het prachtige milieu, een kunstig bewerkten zilveren boom, aan welks takken allerlei vruchten en figuren van chocolade en fondant hingen, naar zich toe, en vertelde op Phines verwonderd vragen, dat het een geschenk was van een Russisch grootvorst, dien hij eens op zijn reis naar Parijs begeleid had. Ondertusschen ontdeed hij den boom van al de overgebleven bonbons, legde ze op een zilveren schaaltje en schoof dit naar het jonge meisje. „Voor Haideröslein en haar vriendjes van de pastorie," zei hij schertsend; „hun moet je toch een groet uit Lehrbach meebrengen!"

Josephine bedankte hem opgetogen, vroeg Günther om een courant en zei: „Nietwaar, u gaat wel even met mij mee, den zak in het rijtuig brengen? Ik mocht hem anders eens vergeten."

Lachend voldeden de beide jongelui aan haar verzoek, en daarna werd besloten een wandeling door het park te maken. Vroolijk pratend traden de drie jongelieden, gevolgd door den grooten dog, door de schaduwrijke, fraai aangelegde lanen. Een donkerroode roos pronkte tusschen de ceintuur van „Haideröslein; Lehrbach hield een gelijke in de hand en vroeg Josephine verlof hem in haar blonde krullen te mogen steken.

Sluiten