Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Dat zullen we wel, niet waar?" glimlachte Josephine. „Het is mij nu al, alsof ik u lang ken!- Maar waarom danst

geAngf drukt haar hartelijk de hand. .Ik dans vooreerst nog in het geheel niet," zegt ze; „ik heb dezen herfst longontsteking gehad en moet mij dus in acht nemen. Ik kan nu des te beter met u praten en u het een en ander van de omgeving hier vertellen. En Ange zet zich neer op een der sofa s ei noodigt Josephine uit naast haar te komen zitten.

Ondertusschen had graaf Günther zich begeven na*r kleine galerij en zich behagelijk geworpen in een grooten fauteuil- twee geleegde en een nog gevuld glas champagne stonden naast hem op den schoorsteenmantel, die door twee negers van majolica gestut werd. Vermoeid bewoog hij den waaier van freule Ilse, dien hij nog in de hand hield.

Hattenheim trad de deur binnen, wierp een snellen, bespiedenden blik door de korte gang en naderde daarna Uunther Wel dikke, kun je het verlangen niet weerstaan eens met mij te 'komen praten?" knikte hem Lehrbach toe en rekte zich met een zucht uit. „Het is van avond ^er aangenomen werk ik voel mijn beenen haast niet meer! Ga toch zitten, iongen, je beneemt mij net het gezicht op die interessante ■rroep 'daar. Zie eens, de katholieke overhoort onzen protestantschen biechtvader den catechismus."

Hattenheim bewoog zich met. Zijn scherpe too t rustte op Günthers gelaat, als wilde hij hem tot diep in dt ziel zien; hij zag, dat zijn vriend dien blik te mijden scheen

en zijn vroolijkheid slechts gemaakt was.

Ie hebt gelijk, Günther, het bal is van avond geanimeerd, zoo opwekkend en vroolijk zelfs, dat ik ook van plan ben

tp dcinscn»1'

Verwonderd zag Günther hem aan, de woorden en de stem

van Reimar pasten zoo slecht bij elkaar. 4 .

Aha! jij weer dansen? Goed zoo, dikke! Je verdient den hemel en je levert alweer het bewijs, dat je een kerel ui duizend bent. Ik kan mij wel denken, voor wie je je aan een

Sluiten