Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

durende de korte pauze in hare nabijheid te kunnen* Op de quadrille volgde een wals. Retmar zag hoe Lehrbachs blik over de menigte dwaalde en rusten bleef op Ph.nes blonde krullen, toen hij zich daarop een weg baande door de dansende paren en regelrecht op Ganzen-L.ze toestapte. Toen hij nog slechts eenige schreden verwijderd was, boog Hattenheim voor Josephine, sloeg zijn arm om haar heen

danste met haar weg. .

Günther zag hem na met een bijna toormgen bl.k, kruiste

zün armen over de borst en bleef wachten; doch zijn vriend kwam niet op dezelfde plaats terug, maar bleef aan de tegenovergestelde zijde der zaal staan. Hoe kostelijk onderhielden die beiden zich met elkaar, hoe vroolijk lachten ze; voor niemand hadden ze een blik, niemand schonken ze een

W Günther danste met gravin Aosta en beproefde zijn geluk voor de tweede maal bij Ganzen-Lize, - maar.. diant e ... het is alsof Hattenheim het met opzet doet: weer da™ J'l haar voor zijn neus weg en dit maal vlak naas prinsL. y . Hare Hoogheid heeft zelfs de caprice de kleine aan te

SP'Hebt gij niet kort geleden op het Paviljoen den barmhartigen Samaritaan gespeeld?" vraagt ze onder an ere. losephine verhaalt hare ontmoeting met de hertogin.

Zijt ge ook katholiek?" vraagt Sylvia, en daar f'eule V°" Wetter verwonderd ontkent, vervolgt ze spottend: „Ge schijnt echter op den besten weg het te worden! Kent ge met de geschiedenis van den armen jongen, die sneeuwwit in den grooten inktkoker tuimelde en er koolzwart 'l

schijn kwam? Het Paviljoen is een groote inktpot maa ze houden zich achterbaks, de Latinisten noemen dat „ultra

01 Jonker Von Reuenstein lachte luidkeels en mompelde een „die is goed!" Josephine begreep de prinses echter volstrekt

Daarna liep het gesprek over paarden en werd ook van de

Sluiten