Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

blauwe oogen en vond het niet meer dan natuurlijk, dat Reimar evenals vroeger ook ditmaal bescheiden zou terugtreden om zijn vriend het veld te ruimen.

Doch dit deed hij niet, integendeel, hij week geen voet breed, en liet hem zelfs de tanden zien! En die afschuwelijke belofte, die hij hem eerst zoo listig ontfutseld had! die bond den jongen Helios de stralende vleugelen en liet niet toe dat hij met het trotsche bewustzijn van te zullen overwinnen den strijd opnam en zijn tegenstander uit den zadel lichtte. Waar Josephine zich vertoonde, was Hattenheim in haar nabijheid en matigde zich overal zooveel recht op haar toe, dat het geen wonder was, dat men fluisterend begon te spreken over een aanstaande verloving. Waarom duldde Josephine dat?

Bij die gedachte beet Günther zich toornig op de lippen en lachte spottend: „Wel, omdat ze zijn liefde beantwoordt! Omdat gij haar zelf op dien avond van het bal in zijne armen voerdet en haar de keuze steldet: hem of mij, zijne trouwe vereering of mijn ontrouwen spot! En toen koos ze natuurlijk hem en zijn trouw! — Maar vroeger had ze mij lief, of ik moest de vrouwen niet kennen! . . . Haar ziel was als een opengeslagen boek! Maar mij was het niet belangwekkend genoeg, ik bladerde er even in en wierp het ter zijde, als verveelde het mij; doch Reimar hield vol, hij las tot het hoofdstuk, dat een zoet loon belooft! — Maar is Hattenheim er de man naar mij te doen vergeten? Neen, ik nam haar hart en gaf het haar nog niet terug. Haar koelheid is geveinsd, ze geeft mij mijn verdiend loon en betaalt mij met gelijke munt. Maar niet voor altijd; ze zal weer onder de oude betoovering vallen, en dan . . . ?"

Aan dat „dan" dacht Günther niet verder, hem interesseerde slechts het heden, hij wilde slechts Reimar den palm ontnemen, en Sylvia ergeren! Ja, dat was eigenlijk de hoofdzaak! Het gedrag der prinses verdroot hem, zij was sedert eenigen tijd grillig, zelfs hoogmoedig. Zij coquetteerde met hem pour passer le temps! Beminde hij haar? Dat niet! Hij, de gourmand van vrouwelijke schoonheid vond aan haar niets be-

Sluiten