Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Het is heel vriendelijk van u; misschien maak ik andermaal gebruik van uwe goede bedoeling."

Daarop traden zij de concertzaal binnen. Von Reuenstein zat reeds aan een klein tafeltje voor zijn cither, waaraan hij zeer zenuwachtig en opgewonden „Hoch voni Dachstein" onttokkelde; angst deed hem er tusschenbeide naast slaan, doch de buiging, waarmee hij zijn geëerd auditorium dankte voor de toejuichingen, was langer en treffender dan het geheele muziekstuk.

De hertogin-moeder knikte hem genadig toe en prinses Sylvia bewees hem de gunst met te vragen, hoeveel snaren er gedurende zijn voordracht gesprongen waren. Natuurlijk kwam dit van Lehrbach, die aanmatigender was dan ooit. Doch beter was het, deze kleine spotternijen te verdragen, dan geheel genegeerd te worden; de menschen achter in de zaal zagen slechts dat de prinses met hem sprak en hij gevleid glimlachte. Ergo: hoeveel éloges hem toegezwaaid werden, kon men daaruit niet opmaken; daarmede troostte zich de ordonnance officier, — doch wierp terwijl hij diep voor Sylvia boog, een nijdigen blik op Günther.

Weder was een pauze ingetreden; met een verlicht zuchtje waren allen opgestaan en hadden zich naar den koelen wintertuin begeven. Sylvia had zich weer een nieuwen gril in het hoofd gehaald — men zag haar langen tijd tusschen de bloeiende heesters en boomen heen en weer wandelen, vertrouwelijk leunende op Ganzen-Lizes arm. Zij toonde aan de kleine Von Wetter haar gunst op een in het oog loopende wijze, en Ilse vertelde met een boosaardig gezicht, dat Hare Hoogheid kort geleden Günther beknord had over zijn schetsen, die veel te overdreven waren, en hem gezegd had, dat zijn gedrag tegenover de familie Von Wetter volstrekt niet gentlemanlike geweest was — dit laatste plaatste Lehrbach ook tegelijk in een slecht licht: — hij was toch zoo vriendelijk op Grosz-Stauffen ontvangen, en als dank daarvoor had hij de arme menschen door zijn bespottelijke teekeningen belasterd en tot de risée gemaakt van de geheele resi-

Sluiten