Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eigenlijk bestemd was geweest, vermoedde alleen Ilse, die tegenwoordig was, toen het cabinetportret van Karl Theodoor er in gepast werd.

In de hofkringen had men stellig de verloving verwacht, te meer daar verscheidene berichten omtrent huwelijksplannen van den erfprins in verschillende couranten gestaan hadden. Men was dus zeer teleurgesteld en verdiepte zich in allerlei gissingen.

Jammer ook, dat de kleine Hoogheid zoo wild kon zijn! Dit toch had Karl Theodoor zeker van gedachten doen veranderen; en in plaats van het zich aan te trekken, scheen ze nu eerst recht haar excentrieke luimen bot te vieren; de laatste jacht had zij vereerd met hare tegenwoordigheid, — echter in zulk een extra-practisch kostuum, dat een page het ook had kunnen dragen. Ook had zij drie wilde zwijnen gedood en zelfs haar jachtmes gebruikt. Blijkbaar had dit alles den hertog niet bevallen; met een ongeduldig gebaar had hij het voorhoofd gefronst, alsof hij zeggen wilde: „Kwam er toch een Petruchio, om de weerspannige te temmen!"

Villa Cornelia was in feestdos gehuld; graaf Lattdorf sloot met een bal de schitterende rij van diners en soupers, welke hij alle jaren te zijnen Huize gaf.

Ange was een allerliefste gastvrouw, die met verwonderlijken tact en voorname bevalligheid aan de zijde van hare moeder de honneurs waarnam. Zij verscheen overal ter rechter tijd, zorgde voor de balboekjes der jonge meisjes, onderhield zich met de andere dames, dirigeerde met een enkelen blik de verschillende lakeien, die bedienden, wist zeer behendig de vijandige elementen te scheiden en de ietwat schuchtere toenadering der jongelui ter hulpe te komen: kortom, zij had den naam eene volmaakte gastvrouw te zijn. Slechts heden was zij zeer verstrooid, over hare geheele verschijning lag een waas van melancholie en alles wat zij deed geschiedde werktuigelijk of uit gewoonte. Slechts eenmaal, toen prins

Sluiten