Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lang echt goud, en daarom zoek ik zulk goud, waarvan het lied zegt:

„Fort rollen Dukaten, papiergeld verweth; Ein treuliches Herz doch ist Gold, das besteht!

Het uur, waarop men op Villa Carolina het middagmaal gebruikte, was reeds lang verstreken en nog steeds wachtte de familie den hofmaarschalk, die waarschijnlijk door een onverwachte gebeurtenis zoo lang moest zijn opgehouden.

Om den tijd te verdrijven verdiepte men zich in allerlei vermoedens, meest allen van vroolijken aard, want de gravin zoowel als Ange waren te zeer gewend aan dergelijke ongeregeldheden in den dienst van den hofmaarschalk, dan dat

zij zich ongerust maakten.

Toen de graaf echter eindelijk binnentrad, was één blik op zijn ernstig gelaat voldoende om haar te overtuigen, dat ditmaal het oponthoud niet veroorzaakt was door regelingen voor het een of ander feest ten hove.

„Is je iets onaangenaams gebeurd, beste George?" vroeg

de gravin deelnemend.

De hofmaarschalk glimlachte en schudde geruststellend

het hoofd.

„Mij persoonlijk gelukkig niet, lieve, — maar wel een ander. Doch spreken wij daar later over."

Zwijgend werd het middagmaal genuttigd. Als een centenaarslast lag het allen op het hart: de onzekerheid was misschien nog pijnlijker, nog angstiger, dan het bericht zelf.

Gewoonlijk gebruikte men de koffie in de aangrenzende zitkamer van den graaf en ook ditmaal begaf men zich daarheen Bescheiden wilden Ange en Josephine zich naar haar boudoir terugtrekken, doch de hofmaarschalk wenkte beiden

hem te volgen.

„Waarschijnlijk zal het de meisjes ook wel interesseeren,"

Sluiten