Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geloof haar leerde, dat eene Macht boven Nero's macht, eene Genade machtiger dan zijn toorn, leefde.

En zij trok het meisje nog vaster naar zich toe. Na een poosje zonk Lygia op de knieën neer en haar gezicht in de plooien van Pomponia's kleed verbergend, bleef zij lang zwijgend in deze houding liggen; toen zij weer opstond was zij kalmer geworden.

„Ik treur om u, moeder, en om vader en om mijn kleinen Broeder; maa." ik zie in, dat tegenstand nutteloos is en voor ons allen gevaarlijk zou kunnen worden. Ik beloof u, in 't keizerliu paleis uwe woorden nooit te zullen vergeten."

Nog eenmaal omarmden zij elkaar innig en begaven zich dan weer naar de voorzaal, waar zij van den kleinen Aulus, van den ouden Griekschen leermeester en van alle bedienden afscheid nam. Een der slaven, een groote, forsche Lygiër, Ursus genaamd, die eens met Lygia en hare moeder mee naar Rome was getogen, viel eerst Lygia, daarna Pomponia te voet, en zeide tot de laatste:

„0, Domina, laat mij met mijne gebiedster meegaan en over haar waken."

„Gij zijt. niet mijn, maar Lygia's bediende," antwoordde Pomponia, „maar hoe wilt ge over haar waken?"

„Ik weet 't niet, ik weet alleen, dat in mijne handen ijzer breekt, alsof 't hout was."

Juist trad Aulus binnen en toen hij vernam waarover men sprak, maakte hij geen tegenwerping en verklaarde hij zelfs, dat hij geen recht had hem tegen te houden. Zij gaven Lygia als eene dooi den keizer opgeëischte gijzelaarster terug en waren daarom ook verplicht het gevolg mee te geven, dat met Lygia in handen van den keizer overging. Daarbij fluisterde hij zijne vrouw toe, dat zij zooveel slaven kon meegeven als zij goed dacht, daar de centurio niet weigeren mocht hen mee te nemen.

Daarin lag een zekere troost voor Lygia. Pomponia verheugde er zich in, hare pleegdochter met slaven te omgeven, die zij zelf uit mocht zoeken. Zij bestemde behalve Ursus, de oude kamervrouw, twee bekwame haarbewerksters uit Cyprus en twee Germaansche badvrouwen daarvoor. Hare keuze viel uitsluitend op aanhangers van het nieuwe geloof, dat Ursus ook al sederi eenige jaren beleed. Zij kon ten allen tijde op hem vertrouwen en zij troostte zich tevens met de gedachte, dat het zaad der waarheid weldra in Nero's huis zou opko men. Zij schreef nog eenige woorden op, waarin zij Lygia in,

Sluiten