Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oenen beschermen onze pax romana!"1) Daarbij legde hij zijne vuisten tegen zijne slapen en brulde:

„Dertig legioenen! Dertig legioenen! Van Brittannië af tot aan de Parthische grenzen!"

Plotseling hield hij op en zei, den vinger aan zijn voorhoofd brengend: . .

„Zoo waar ik leef, ik geloof, dat 't er twee en twintig zijn."

Hij viel onder de tafel en begon spoedig de flamingotong, champignons, sprinkhanen in honig, visch, vleesch, kortom alles wat hij gegeten en gedronken had, weder terug te geven. Maar het aantal legioenen, die den Romeinschen vrede bewaakten, bedaarden Domitius Afer niet.

Neen, neen'. Rome moest te gronde gaan, daar het geloot aan de goden weg was en de strenge zeden eveneens. Rome moest ten onder gaan en dat was jammer; want 't was toch in elk geval een goed leven, dat men er leidde. De keizer was immers genadig en de wijn goed! 0, hoe jammer! En zijn hoofd leunend op den arm der Syrische danseres, brak hij in tranen uit.

„Wat is het toekomstig leven! Achilles had gelijk: beter een slaaf onde/ de zon te zijn, dan een koning in de onderaardsche gewesten. En toch bederft de twijfel aan liet bestaan der goden — omdat 't ongeloof is — de jeugd!"

Lucanvs had intusschen al het goudpoeder van Nigidia s haar weggeblazen en zij was van dronkenschap ingeslapen. Hij nam nu de klimopkransen van de voor hem staande vaten, legde die over de slapende heen en keek de aanwezigen vragend en gelukzalig aan. Daarna tooide hij zichzelf met klimop, terwijl hij op een toon van diepe overtuiging voor zich heen mompelde:

„Ik ben in 't geheel geen mensch, ik ben een faun!" ^

Petronius was niet dronken; Nero daarentegen, die in 't begin, met 't oog op zijne „hemelsche stem", weinig gedronken had, had daarna beker na beker geledigd en was nu ook beschonken. Hij wilde zelfs opnieuw — ditmaal Grieksch verzen van zijn eigen maaksel voordragen, maar hij was ze vergeten en zong op goed geluk eene ode aan Anacreon. -) Pythagoras, Diodorus en Terpnos begeleidden hem, maar daar hij toch telkens uit de maat was, hielden zij spoedig op. Nero

*) Vrede van Rome. s) Groot lierdichter.

Sluiten