Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar Chilon bezwoer hen bij alle goden flit niet te doen. Waarom zich noodeloos in gevaar te begeven, waarom den dood te gemoel te treden, waarom gevaar te loopen alles in duigen te zien vallen ?

Ofschoon het Vinicius moeite kostte Lygia niet dadelijk te ontvoeren, moesl hij toch toegeven, dat de Griek gelijk had, maar Croton, voor wien de belooning de hoofdzaak was, zei: „Heer, beveel dien ouden lafaard te zwijgen, ik wil het. meisje niet hier uit de menigte wegrukken, want dan zullen zij ons steenigen. Maar zoodra zij thuis is zal ik mij van haar meester maken en haar brengen waarheen gij wilt 1' Vinicius was daarmee tevreden en antwoordde: „Bij Herkules, zoo zal 't zijn. Morgen zouden wij haar misschien niet thuis vinden. Als wij ons verraden wordt zij zeker elders heengebracht.

Eindelijk zagen zij Ursus met Lygia door de poort naar buiten komen. Zij liepen te midden eener schaar van inenschen, onder wie de apostel zich bevond. Naast hem gingen een andere oude man van veel kleiner gestalte, twee niet meer jonge vrouwen en een knaap, die hen met een lantaarn voorlichtte. Bij de laatste personen, die de plaats verlieten, sloten Vinicius, Croton en Chilon zich aan. Geen oogenblik verloor Vinicius Lygia uit 't oog en hij beraamde allerlei plannen voor hare ontvoering.

De weg was lang; onder 't voortgaan dacht hij aan Lygia en aan de klove, die hen door dezen wonderbaarlijken godsdienst scheidde. Hij begon te begrijpen dat hij tot nu toe Lygia niet gekend had; zij was voor hem tot op dit oogenblik een meisje geweest, schooner dan alle andere, dat hij wenschte te bezitten. Maar nu wist hij, dat zij door haar geloof niet gelijk was aan andere vrouwen, en dat zijne hoop, haar door liefde, rijkdom en pracht te winnen, ijdel was. Lygia te ontvoeren, dat scheen hem wel mogelijk, maar hij wist, dat hij tegenover haar godsdienst, in weerwil van zijn macht en zijn dapperheid, een nul was en niets bereiken zou. Hij zag voor 't eerst van zijn leven in, dat er misschien nog eene hoogere macht was, dan die van 't zwaard en de vuist en verwonderd vroeg hij zich af, welke macht dat zou zijn. Hij vond geen duidelijk antwoord, hij was niet meer in staat geregeld te denken. Chilon ontrukte hem aan zijne overpeinzingen, door zich te beklagen. Hij had zich aangeboden, zei hij, Lygia op te sporen, haar met levensgevaar ontdekt en

Sluiten