Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

willen bewijzen en offers brengen, gij driewerf goddelijke. Gij weet niet, gij kunt niet weten, hoe lief ik u heb!"

Hij hield zijne hand voor de oogen. Hij kende geen grenzen, noch in toorn, noch in liefde. Lygia klonken deze woorden godslasterlijk toe en toch begon haar hart heftig te kloppen. Zij voelde zich bemind, vergood, voelde dat deze onbuigzame, gevaarlijke maji nu haar met lijf en ziel behoorde, als een slaaf, en dit bewustzijn van hare macht over hem vervulde haar met geluk. Zij had hem gevreesd, zelfs gehaat, maar nu scheen hij haar toe, zooals zij zich hem wenschte, zooals zij hem van ganscher harte zou kunnen liefhebben, en daarom was hij haar dierbaarder dan ooit te voren. Hij scheen geheel veranderd te zijn. En toch kwam haar de gedachte aan eene andere liefde dan die voor Christus als eene zonde tegen den Verlosser en Zijne leer voor en werd zij door onrust over hare toekomst aangegrepen.

Gedurende haar innerlijken strijd verscheen Glaucus om naax den zieke te zien. Dadelijk waren toorn en ongeduld in Vinicius' trekken zichtbaar, omdat zijn onderhoud met Lygia verstoord werd; en toen Glaucus hem ondervroeg, antwoordde hij op minachtenden toon. Wel beheerschte hij zich spoedig, maar Lygia gevoelde hoe zij gedwaald had, toen zij hoopte, dat het gehoorde in het Ostrianum zijne hardheid verzacht zou hebben. Hij was slechts tegenover haar veranderd. Voor 't overige was hij nog dezelfde hardvochtige, egoïstische Romein, wiens hart niet slechts gesloten bleef voor de edele beginselen der Christelijke leer, maar dat zelfs geen dankbaarheid kende.

Lygia ging vol innerlijke zorgen en angst heen. Tot nu toe had zij met een rein.en rustig hart tot God gebeden. Thans was haar rust weg. Een giftig insect was in de kelk der bloem gedrongen.

HOOFDSTUK XXV.

Van toen af verscheen Lygia al zeldzamer in het gemeenschappelijk vertrek, zoodat Vinicius haar slechts enkele malen aan zijn ziekbed zag. Maar toch wilde de vrede niet terugkecren. Zij bemerkte de blikken, waarmee Vinicius haar vervolgde, als smeekte hij haar toch een enkel woord tot hem

Sluiten