Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„Als ge verbaasd staat over den inhoud van mijn brief, weet dan, dat ik er niet minder door getroffen ben, maar ik heb u de volle waarheid gezegd. Leef wel!"

HOOFDSTUK XXVII.

Vinicius ontving geen antwoord op dezen brief. Petronius schreef niet, omdat hij dagelijks een bevel van den Keizer verwachtte om naar Rome terug te keeren. Intusschen sloot Vinicius zich in zijn huis op, slechts aan Lygia denkend. Van tijd tot tijd bezocht Glaucus hem, wiens komst hem altijd groote vreugde gaf, daar hij met hem over Lygia kon spreken. Glaucus wist wel is waar niet, waar zij een onderkomen had gevonden, maar gaf hem de verzekering, dat de Oudsten over haar waakten. Eenmaal zelfs, toen Vinicius' droefheid hem roerde, vertelde hij, dat Crispus door Petrus berispt was, omdat hij Lygia een verwijt van hare liefde gemaakt had.

Toen de jonge patriciër dit vernam werd hij diep ontroerd. üat hij Lygia niet onverschillig was, had hij reeds meermalen vermoed, maar nu werd 't hem door een derde, zelfs door een Christen, bevestigd. Hij wilde vol vreugde dadelijk naar Petrus snellen, maar Glaucus weerhield hem, door te zeggen dat deze thans niet in Rome was.

Nu Lygia hem liefhad, scheen elke hindernis uit den weg geruimd, daar hij nu elk oogenblik bereid was, Christus te vereeren. Maar Glaucus vermaande hem het nieuwe geloof om Christus' wil en niet uit andere beweeggronden aan te nemen. „De ziel zelf moet christelijk worden," zei hij en Vinicius begreep dat Glaucus sprak, zooals hij als Christen spreken moes).

Dikwijls verlangde Vinicius Paulus van Tarsus te zien, wiens woorden steeds een diepen indruk op hem hadden gemaakt. Maar deze was niet in Rome en toen nu ook Glaucus hem zeldzamer bezocht, leefde Vinicius in volslagen eenzaamheid. Dikwijls liep hij door de straten der volksbuurten in de hoop Lygia tp zien. Maar toen ook deze wensch niet verwezenlijkt werd begon hij ongeduldig te worden. Zijne vroegere natuur kwam weer boven. Hij kwam zichzelf als een dwaas voor, die maar zat te treuren, in plaats van te genieten van wat hot

Sluiten