Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den doop heeft, gereinigd. Gij allen wier zonden door het bloed des Lams zijn uitgewischt, zullen met Zijn naam op

de lippen sterven. Vrede zij met u!

Na Crispus' meedoogenlooze woorden werkte deze toespraaK van den apostel verzachtend als balsem. In plaats van vrees voor God kwam de liefde voor Hem weer bo\en m hunne harten. Zij gevoelden zich vertroost en keken dankbaar tot Petrus op, terwijl zij hem smeekten: „Verlaat ons niet in

^Vinicius greep den mantel van den apostel, knielde neder

pn 261 • • i J

Red mii, heer! Ik heb in rook en hitte en in het gedrang van het volk naar Lygia gezocht, maar nergens vond ik haar. Gil alleen kunt mij haar wedergeven."

Petrus legde de hand op het hoofd van den jongen ki jg

man en antwoordde:

..Blijf vertrouwen en volg mij!"

HOOFDSTUK XLI.

De brand woedde voort. In die gedeelten, waar het vuur was uitgebroken, vielen gansche straten na elkaar in. Op bvel van Tigellinus, die drie dagen geleden uit Atiurn was gekomen, werden overal huizen neergehaald, om Qp dje jyze het vuur te stuiten. Maar er diende ook voor dc> slactjoffers . van het vreeselijk onheil gezorgd te worden. Het volk werd door hong:r gekweld, want alle voorraadschuren waren mede verbrand, en in de algemeene wanorde had men er niet aaii gedacht voor nieuwen toevoer te zorgen. Eerst na Tigell aankomst werden daartoe bevelen naar Ostia gezonden, doch de houding van het volk was intusschen dreigend geworden.

Tigellinus' huis was van den ochtend tot den avond eene menigte vrouwen omringd, die altijd maar nepen. ,,13 en huisvesting!" Geen pretorianen konden d« ordeJielsWlen; hier kwam het volk in openlijken opstand tegen hen diar wees het op de brandende stad en nep: „dood ons maar in 't schijnsel van dit vuur!" Zij bespotsen den Keizer de hovelingen, de pretorianen, en de opgewondenheid groeide

steeds aan.

Sluiten