Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

val hem twee donkere mantels en twee zwaarden te brengen en wendde zich daarop tot Vinicius:

„Onderweg zal ik u alles wel uitleggen, maar lalen wij nu dadelijk naar de gevangenis gaan; geef daar den bewakers honderdduizend serte:ziën en beloof hun het dubbele, zelfs het vijfvoudige, als zij Lygia bevrijden. Anders zal 't te laat zijn."

„Ik ben gereed," zei Vinicius.

„Luister nu naar mij," zei Petronius toen zij Kuiten waren gekomen. „Wij hebben geen tijd te verliezen; sedert vandaag ben ik in ongenade gevallen, mijn eigen leven hangt aan een zijden draadje, daarom kon ik bij den Keizer niets voor u doen. En wat nog erger is, ik ben er zeker van, dat ik met mijn verzoek juist het tegendeel zou bewerken. Waarom zou ik u anders hebben geraden met Lygia te vluchten? Gelukt u dat, dan zal de toorn van den Keizer zich tegen mij keeren. Tracht Lygia te redden en vlucht met haar, er blijft u niets anders over. Lygia is niet alleen om haar geloof gevangen genomen, maar in hoofdzaak omdat Poppea haar beschuldigt den dood der kleine prinses te hebben veroorzaakt. Ook u vervolgt zij met haar haat, omdat gij, ter wille van Lygia, haar liefde versmaad hebt. Wees verzekerd, dat Poppea hierbij de hand in 't spel heeft en dat zij Lygia nimmer uit 't oog heeft verloren. Daarom is 't zaak haar te bevrijden, vóórdat Nero en Poppea iets van het plan vermoeden."

„Ik begrijp u," mompelde Vinicius.

Petronius vervolgde: „De Keizer zei mij heden: ,Zeg aan Vinicius, dat hij niet moet verzuimen de spelen bij te wonen waarin de Christenen zullen verschijnen.' Weet ge wat dat zeggen wil? Dat hij zich in uwe smart wil verlustigen. Misschien zijn wij juist daarom nog niet in de gevangenis geworpen Ik herhaal, we moeten onmiddellijk Lygia trachten te bevrijden. Misschien zal Actea ons daarbij willen helpen, maar wat hebben we eigenlijk aan haar hulp?"

Eindelijk waren zij de Mamertijnsche gevangenis genaderd; maar Petronius bleef plotseling staan en zijn vinger naar den kerker uitstrekkend, zei hij:

„Pretoriaaen! 'tls te laat!"

Werkelijk was de gevangenis door eene dubbele rij soldaten, omsiolen. Vinicius werd lijkbleek.

„Voorwaarts," riep hij.

In het volgende oogenblik stonden zij voor de krijgslieden.

„Wat beteekent dit alles, Niger?" vroeg Petronius een

Sluiten