Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ondergaan, maar dat Hij haar verschoone! Zij is nog een kind en Hij is machtiger dan de Keizer. Gijzelf hebt Lygia hef en zegende ons. Gij kent Christus, heer, Hij zal naar u iuisteren o bid gij tot hem I"

Petrus sloot de oogen en bad met diepen ernst. Vinicius hing aan zijne lippen, als verwachtte hij daarvan het oordeel over leven en dood.

„Vinicius," vroeg de apostel eindelijk, „hebt gij geloof?"

„Zou ik anders hierheen gekomen zijn?" klonk de wedervraag.

„Blijf dan volhouden tot hel einde toe, want het geloof kan bergen verzetten. Zelfs al zoudt ge het meisje onder het zwaard van den beul of tusschen de tanden der leeuwen zien, blijf dan nog gelooven, dat Christus haar kan redden. Laat ons samen bidden." En hij hief zijne oogen ten hemel en bad met luider stem:

„O, barmhartige Christus, zie op dezen bekommerde neer en vertroost hem. O, dierbare Heiland, matig den storm der vervolgingen ter wille van de zwakken! O, heilige Verlosser, Gij, die den Vader smeektet den drinkbeker aan U te laten voorbijgaan, reik dien niet toe aan dezen, Uwen berouwvollen dienaar Amen!"

Vinicius hief zijne handen tot den sterrenhemel omhoog en stamelde:

„Ik behoor U toe, neem mij in plaats van haar!"

De hemel begon zich in het Oosten te kleuren.

HOOFDSTUK XLV1II.

Vinicius begaf zich met vernieuwde hoop naar de gevangenis. Wel was er in 't diepst van zijn hart nog twijfel overgebleven, maai hij deed zijn best daaraan niet te denken, 't Scheen hem onmogelijk toe, dat het gebed van Petrus onverhoord zou blijven. •»Ik wit aan Christus' barmhartigheid gelooven, zelfs al zag ik Lygia in den muil van een leeuw," sprak hij tot zichzelf. En hij geloofde, ofschoon zijn ziel beefde en koud zweet zijn voorhoofd bedekte. Elke gedachte was hem een gebed. Hij begon in te zien, <!at het geloof bergen kan verzetten, want hij gevoelde eene tot nu toe ongekende kracht in zich. Zoo dikwijls de twijfel hem

Sluiten