Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Petronius, Niger en twee slaven met den draagstoel. Maar nog vóór zij de draagbaar bereikt hadden riep Nazarius hun

vol wanhoop toe:

„Heer, men bracht haar en ürsus in de Esquilijnsche gevangenis. Wij dragen een ander. Zij werden reeds vóór middernacht weggevoerd."

Petronius keerde huiswaarts met de somberste gedachten en evenmin vond hij woorden om Vinicius te troosten. Hij begreep, dat er aan de bevrijding van Lygia uit de Esquilijnsche gevangenis niet viel te denken. Men had haar daarheen overgebracht in de hoop, dat zij weer geheel zou herstellen, om haar vervolgens voor het amphitheater te bestemmen, daarom werd zij ook zorgvuldiger bewaakt dan de anderen. Dit alles was hem duidelijk. Het smartte hein voor Lygia en Vinicius en ook, omdat hij voor 't eerst van zijn leven ^zonder succes gestreden had. ,,'t Geluk schijnt mij te verlaten, dacht hij. Hij keek Vinicius onderzoekend aan.

„Wat scheelt u, hebt ge koorts?" vroeg hij.

Deze staarde als wezenloos voor zich uit en herhaalde

voortdurend: „

„Ik geloof, dat Christus haar aan mij terug kan geven. Boven de stad klonken de laatste donderslagen.

HOOFDSTUK LIL

Wegens den aanhoudenden regen werden de spelen drie dagen uitgesteld. Eindelijk scheen de zon weer aan den hemel en het volk was dol van vreugde, toen de voortzetting der morgenspelen werd aangekondigd. Bij het aanbreken van den dag vulde het amphitheater zich met duizenden toeschouwers. De Keizer trad precies op den aangegeven tijd met de Vestaalsche maagden en het hof het circus binnen. De voorstelling zou beginnen met een gevecht tusschen de Christenen onderling, die daartoe als gladiatoren gekleed en van allerlei wapens voorzien werden. De Christenen wierpen de wapens echtei neer en omarmden en bemoedigden elkaar, zoodat dit nummer van 't programma voor het volk op eene teleurstelling uitliep, 't Gepeupel werd woedend en schold hen uit voor lafaards. Eindelijk liet Nero wezenlijke gladiatoren komen, die

Sluiten