Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voor ons een schip naar Napels en Sicilië klaar ligt. Gezegend zij de dag en het uur, waarop gij mijn huis zult betreden en het zegenen zult."

De anderen steunden zijn verzoek en zeiden:

„Verberg u, geheiligd hoofd, en blijf niet in Rome. Plant de waarheid verder, opdat zij met u niet te gronde ga. Luister naar ons, wij smeeken 't u!"

„Doe 't in Christus naam," sprak Vinicius geroerd.

„Mijne kinderen," antwoordde Petrus, „wie weet, wanneer tle Heer het einde mijns levens bepaald heeft!"

Hij aarzelde aan hunne smeekbeden gehoor te geven; sedert eenigen tijd had zich een gevoel van onzekerheid, zelfs van vrees, van zijne ziel meester gemaakt.

„De kudde," dacht hij in zichzelf, „is verstrooid, het werk vernietigd, de kerk verwoest door de macht van het „dier". Niets is er over dan tranen, niets dan de herinnering aan martelingen en dood. Het zaad heeft rijke vruchten gedragen, maar Satan heeft ze vertrapt. De legioenen engelen zijn mijn kinderen niet te hulp gekomen. Nero, wreeder en machtiger dan ooit, verbreidt zijn roem over de aarde, over zeeën en landen."

Toen hief de grijze visscher de handen ten hemel en bad:

„Heer, wat moet ik doen? Hoe moet ik handelen? En hoe zal ik, een zwakke grijsaard, deze onbedwingbare macht van het booze bestrijden en de overwinning behalen? De schapen, die Gij mij bevolen hebt te weiden, zijn er niet meer, l'we kerk is verdwenen. Droefheid is Uwe stad binnengetrokken Wat wilt Gij, dat ik na doen zal? Moet ik blijven of de resl Uwer kudde wegvoeren, opdat zij Uwen naam aan de over zijde der zee in 't verborgen verheerlijken zal?"

Nu hij eene beslissing moest nemen overvielen hem twijfel en vrees. Mocht hij deze stad verlaten, wier boden, het bloed van talrijke martelaren gedronken had; waar zoovelen dooi hun dood getuigenis van de waarheid hadden afgelegd? Zou hij alleen niet stand houden? En wat zou hij den Heer antwoorden op de vraag: „Dezen zijn voor het geloof gestorven, maar gij, wat hebt gij gedaan?"

Al deze gedachten gingen door zijn van zorgen vermoeid hoofd, toen hij de smeekbeden zijner kinderen aanhoorde. Zij drongen steeds dichter om hem heen en herhaalden met smeekende stem:

„Verberg u, heer! Voer ons weg uit de macht van het „dier!"

Eindelijk wendde ook Linus zich tot hem.

Sluiten