Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

had. De Keizer zwom in bloed; Rome en de geheele heidensche wereld was dol. Maar zij, die met voeten getreden wer den, wier leven onderdrukking en ellende was, al die ver moeiden en beladenen kwamen en hoorden de blijde boodschap van Gods Zoon. die zich uit liefde voor de zondige menschheid aan het kruis had laten nagelen. En Petrus erkende, dat noch de Keizer, noch zijn legioenen de levende waarheid zouden kunnen uitroeien, — noch met tranen, noch met bloed — en dat nu eindelijk hun triumftocht begon. Hij begreep nu, waarom de Heer hem teruggezonden had. Dit trotsche, misdadige, bandelooze en gewelddadige Rome begon nu zijn Rome te worden, waaruit hij eenmaal zou heerschen over aller zielen.

HOOFDSTUK LXIV.

Maar ook het uur der beide apostelen was gekomen. En als om het hem opgedragen werk te bekronen won de dienaar des Heeren zelfs in de gevangenis nog twee zielen. De soldaten Prezessus en Marturianus, die hem bewaakten, ontvingen door hem den doop. Het oogenblik der martelingen naderde. Nero zelf was niet in Rome. Het vonnis was door Helios en Polythetes, twee vrijgelatenen, geveld, aan wie Nero gedurende zijn afwezigheid de regeering der stad had toevertrouwd.

Den bejaarden apostel had men eerst de door de wet voorgeschreven geeselingen toegediend; den volgenden dag zou hij naar den Vatikaanschen heuvel gebracht worden en daar den kruisdood sterven. De soldaten verbaasden zich over de menigte die zich voor de gevangenis verzameld had, want naar hunne meening kon de dood van een gewonen man, die bovendien nog een vreemdeling was, geen groote belangstelling wekken; maar zij wisten niet, dat de menigte niet uit nieuwsgierigen, maar uit Christenen bestond, die den grooten apostel naar de plaats zijner veroordeeling wilden begeleiden. Des namiddags openden de gevangenispoorten zich en Petrus verscheen, te midden van eene afdeeling pretorianen. De zon begon reeds onder te gaan, de dag was 3choon, geen blad bewoog zich. Ter wille van zijn hoogen leeftijd liet men Petrus het kruis niet zelf drasen. Hii was

Sluiten