Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

onveranderlijke deftigheid overal was gaan zeggen: „Mevrouw, Heeren, t is tijd van tafel". Als het geschikt kon worden met de werkzaamheden werd er 's middags na de rijsttafel een uurtje gerust, doch dikwijls was hiervoor geen tijd. Om vier uur schonk ik meestal voor de heeren thee en om 7 uur werd gegeten. Xa het eten werd geschreven, gelezen, klimaat geschoten, en deden VERSLUYS en ik nog wel eens een spelletje Halma. Om halfelf ging het electrische licht uit en moest men naar beneden en zorgen ten minste ontkleed te zijn, wilde men niet in donker rondtasten.

Onze commandant kon in zijn benauwde hut niet slapen; voor hem werd daarom eiken avond op onze etenstafel een dun matrasje gespreid, en als het zóó hard regende, dat het water door de tent druppelde, werd er een zeildoekschen kooi over hem heen geslagen. Dr. VERSLUYS lag dikwijls op den grond naast die tafel en heeft vaak moeten hooren: „pas maar op, dat de commandant niet nog eens op je rolt, als de Siboga goed slingert".

riti was de zwarte scheepskater. Te Laboean Tring kocht ik een jongen hond. Maar Assoe — het Javaansche en Lomboksche woord voor hond — had, hoe jong hij was, toch al echte kamponghonden manieren: over dag slapen en's nachts janken en rondloopen. Dat kon met den besten wil op den duur niemand uithouden en Assoe werd in de eerstvolgende kampong, die wij aandeden, weggegeven.

In de voorgaande regelen heb ik de hoofdpersonen genoemd en een vluchtige schets gegeven van de omgeving, waarin zij geplaatst waren; het groote doel, dat de Siboga-Expeditie zich gesteld had, namelijk het onderzoek der fauna en flora der verschillende zeeën in den Indischen Archipel, waren zij vast besloten zoo goed mogelijk ten uitvoer te brengen. Deze taak was echter zoo groot en veelomvattend, dat het mij wel vergund is hier een oogenblik er bij stil te staan.

Sinds eeuwen is de Indische Archipel het terrein bij uitnemendheid geweest, waar natuuronderzoekers van naam

Sluiten