Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

üp weg van Batjoel-Mati naar Kangean woei een gereefde marszeilskoelte, die mij noodzaakte naar kooi te gaan. Commandant TYDEMAN wreef zich intusschen in de handen: „bij mooi weder looden, dat kan iedereen, maar bij leelijk weêr is etzeemanschap voor noodig". De loodmachine van Le Blanc werd geprobeerd en met de kor gevischt, alsof de zee spiegelglad ware. Recht dankbaar was ik toen het anker voor Kangean viel! Dien avond van den i5ilen Maart werd er ook voor het eerst met het verticaal-net gevischt, waarin een electrisch lampje opgehangen was. Het was aardig om op te merken met hoeveel belangstelling de machinisten en Luropeesche stokers bij dit werk behulpzaam waren. Wij, „de staf', zaten allen op den rand van het voorschip, de heeren met buiten boord bungelende beenen en tuurden het lichtje na, dat loodrecht in zee zonk en langzamerhand al flauwer werd. Na eenigen tijd werd het net opgehaald, dat alle vischjes en kleine organismen bevatte, die, deels door het licht aangetrokken, zich in de kolom water bevonden, welke door het net was heen gestroomd voor het boven kwam.

Heel dikwijls is later 's avonds nog met het verticaal-net gevischt en ook LOVER had er plezier in, om in zijn vrijen tijd van den valreep 's avonds bij den schijn van een electiisch lampje te visschen. Ik zie hem nog de campagne opkomen, waar wij allen's avonds bij elkander zaten. „Daar is er weer eentje" zei hij half verlegen, half trotsch, liefst tegen NlERSTRASZ en menig belangrijk inktvischje heeft hij ons op die wijze bezorgd.

Daar wij veel moesten werken in weinig bezochte streken van den Archipel, waar de kaarten dikwijls niet te vertiouwen waren en het hoog noodig was een scherpen uitkijk te houden of er soms ook onderzeesche riffen in zicht mochten komen, was het gewenscht, dat de Siboga 's nachts voor anker ging. Dit was dubbel gewenscht daar wij bovendien \ erplicht waren rekening te houden met de arbeidskrachten onzer niet zeer talrijke bemanning. Daarbij kwam, dat onze

Sluiten