Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het havenhoofd; de vlet danste nu eens op de koppen deigolven en verdween dan weder achter de hooge watermassa's. Aan de beweging onder de menschen op het hoofd begrepen wij, dat BöLDINGH het hoofd moest genaderd zijn; men wierp hem vandaar een end touw toe, waaraan hij de mail vastbond, die men nu vlug aan land trok. Op dezelfde wijze haalde hij 's middags ons aller brieven, die hem in een aan een touw gebonden zak toegeworpen werden, want om bij deze branding te landen, dat was zelfs BÖLDINGH onmogelijk.

Wij hadden nu het voornaamste, dat ons naar Ampanan gelokt had en stoomden door naar Laboean Tring, een liefelijke baai ten Zuiden van Ampanan en bekend door het verblijf aldaar van WALLACH in 1856. De Siboga bleef hier eenige dagen liggen, terwijl WEBER, de commandant en VERSLUYS de baai en hare kleinere binnenbaaien al dreggende onderzochten en de Nimrod-club, — zoo noemden zich de heeren jagers — in het woud verschillende vogels schoten. Van de Sasakkers, die in de buurt der baai woonden, ondervonden wij alle welwillendheid en WEBER had het geluk in de weinige uren, die besteed konden worden aan het onderzoek van een beekje, een zoetwatervisch te vangen, die hem in zijne opvatting over den aard der fauna van Lombok versterkte.

Van Laboean Tring vertrok de Siboga den 22sten Maart. Zware regenbuien waren dien nacht gevallen en de met bosch bedekte kruinen der bergen waren nog in dikken, grijzen nevel gehuld. Wij hadden dien dag een belangrijk werk te verrichten. Zooals de lezer waarschijnlijk weet, is de Oost-Indische Archipel verdeeld in een westelijk gedeelte met aziatische en in een oostelijk gedeelte met australische fauna en flora. WALLACE meende deze gebieden door een scherpe lijn te kunnen scheiden, die dan ook naar hem de lijn van Wallace heet. In het Zuiden, daar waar wij ons thans bevonden, zou die lijn door de Lombokstraat loopen, en WALLACE onderstelde, dat deze straat zeer diep was en,

Sluiten